De voetbalcarriëre van Daniël de Ridder

Daniël de Ridder

Daniël de Ridder

Daniël Robin Frederick de Ridder (geboren Amsterdam, 6 maart 1984) is een vergeten voetballer. Hij tekende in juli 2011 een 2 jarig contract bij Grasshopper-Club Zürich, met een optie voor nog een seizoen. Hij speelt voetbalt als aanvaller.

De Ridder heeft een Nederlandse vader en een Israëlische moeder en volgde de gymnasium-opleiding op het Vossius Gymnasium te Amsterdam. Voorheen voetbalde hij bij Ajax, Celta de Vigo, Birmingham City en Wigan Athletic. In 2010 werd De Ridder verhuurd aan Hapoel Tel Aviv. Daarnaast kwam hij 30 keer uit voor Jong Oranje, waar hij Europees Kampioen mee werd in 2006 en 2007.

De Ridder kwam in 1995 bij de D1 van Ajax. Hij voetbalde meestal rechtsbuiten, maar ook als linksbuiten of schaduwspits. De Ridder doorliep de jeugdopleiding van Ajax. Zijn ontwikkeling verliep snel, na de B1 sloeg hij de A2 over en voegde zich meteen bij de A1 van Danny Blind, waarmee hij in 2002 kampioen van de Shell Junioren Eredivisie werd. In dat jaar haalde hij ook zijn eindexamen op het gymnasium in zijn stad. Op 21 oktober 2002 debuteerde hij voor Jong Ajax in de thuiswedstrijd tegen Jong Willem II in de Beloftencompetitie. Daniël ondertekende op 6 februari 2003 een contract voor twee jaar bij Ajax.

Op 21 januari 2004 debuteerde De Ridder in de wedstrijd tegen Roda JC in het eerste van Ajax. De wedstrijd daarop mocht De Ridder debuteren in de eigen Amsterdam ArenA. Daarna, op 25 januari 2004, stond hij voor het eerst vanaf het begin in het veld. Hij werd zelfs tot Man Of The Match verkozen, met 52% van de stemmen. De Ridder veroverde een basisplaats en werd door het publiek op handen gedragen. De eerste goal van De Ridder voor Ajax 1 was op 15 mei 2004 in Tilburg tegen Willem II, in een wedstrijd die in 2-5 eindigde.

Ook debuteerde hij op 28 september 2004 in de UEFA Champions League en scoorde in de uitwedstrijd tegen Maccabi Tel Aviv.

In het daarop volgende seizoen kreeg De Ridder onder trainer Ronald Koeman een contractverlenging tot 2007, maar kwam - na tussentijds vertrek van Koeman - onder de nieuwe trainer Blind maar weinig aan spelen toe.

In mei 2005 werd in binnen- en buitenlandse kranten gemeld Olympique Lyonnais, Newcastle United, Tottenham Hotspur en Olympique Marseille interesse tonen voor De Ridder. Lokale TV (AT5) bericht dat bovendien enkele clubs uit de Spaanse Primera División De Ridder hoog op hun lijst hebben staan. Na enig geruzie met de technische leiding tekende de vleugelspeler en centraal middenvelder uiteindelijk op de laatste dag van de internationale transferperiode, 31 augustus 2005, een contract voor vijf jaar bij Celta de Vigo.

Celta de Vigo

Op 25 september 2005 maakte De Ridder zijn officiële debuut voor Celta de Vigo in de gewonnen wedstrijd tegen Sevilla FC, waarbij de Galicische club tijdelijk koploper wordt van de Primera División. Op 3 april 2006 scoorde De Ridder zijn eerste officiële doelpunt voor Celta de Vigo. Als invaller maakte hij het derde doelpunt in de gewonnen uitwedstrijd tegen Atlético Madrid en stond na de winterstop regelmatig in de basis bij Celta de Vigo o.a. tegen FC Barcelona, Valencia CF en CA Osasuna.

Met De Ridder in de gelederen plaatste Celta de Vigo zich voor Europees voetbal in het seizoen 2006-2007, door met het veroveren van de zesde plaats in de Primera División een UEFA Cup plaats af te dwingen.

De Ridder kwam wegens langdurig blessureleed in het seizoen 2006-2007 slechts driemaal in actie voor Celta de Vigo in de Primera División plus tweemaal in de UEFA Cup. Hij raakte aan het eind van het seizoen weer fit en werd alsnog door trainer Foppe de Haan opgeroepen voor de selectie van Jong Oranje voor het Europees kampioenschap voetbal onder 21 - 2006.

In overleg met het gedegradeerde Celta de Vigo werd zijn doorlopende contract ontbonden. Daarmee werd de aanvaller, die tijdens het Europees kampioenschap voetbal onder 21 - 2007 tot de uitblinkers in Jong Oranje behoorde, transfervrij.

Birmingham City

Begin juli 2007 tekende De Ridder een driejarig contract bij Birmingham City, dat uitkomt in de Engelse Premier League. Hij debuteerde op 12 augustus 2007 in de 3-2 verloren uitwedstrijd tegen Chelsea. De Ridder verving Nafti in de tweede helft. Na korte tijd door een blessure te zijn uitgeschakeld, kwam hij terug als invaller in de uitwedstrijd tegen Manchester City. Op 28 augustus 2007 debuteerde De Ridder als basisspeler in de met 3-2 gewonnen thuiswedstrijd tegen Wigan Atletic, waarin hij werd uitgeroepen tot 'Man of the Match'. Eind juni werd zijn contract met wederzijdse instemming ontbonden.

Wigan Athletic

Op 1 juli 2008 tekende hij een driejarig contract bij Wigan Athletic. Bij The Latics speelde hij onder Steve Bruce nog regelmatig zijn wedstrijden in het eerste seizoen, maar toen Roberto Martinez in de zomer van 2009 de taken van Bruce overnam, raakte De Ridder op een zijspoor. Het eerste half jaar kwam de oud-Ajacied niet aan spelen toe en besloot in januari 2010 dat hij wilde vertrekken.

Hapoel Tel Aviv

Hapoel Tel Aviv verloste De Ridder uit zijn lijden en nam de buitenspeler voor een half seizoen over op huurbasis. Na enkele weken als invaller het veld te betreden, wist de Amsterdammer een basisplaats te veroveren. De Ridder scoorde vier keer in dienst van de Israëlische ploeg en kwam twaalf keer in actie tijdens de competitie. Na al eerder kampioen te zijn geworden met Ajax, won de oud-Ajacied met Hapoel Tel Aviv de titel en de beker van Israël van het seizoen 2009/2010.

Interlandcarrière

De Ridder had een belangrijk aandeel in het succes van Jong Oranje bij het Europees kampioenschap voetbal onder 21 - 2006. Na de eerste twee poulewedstrijden had Nederland nog maar één punt gehaald, en balanceerde het op de rand van uitschakeling. Aan de beslissende groepswedstrijd tegen regerend kampioen Italië begon hij op de bank. In de 72e minuut kwam hij in de ploeg en twee minuten later scoorde hij de enige goal van de wedstrijd, waardoor Jong Oranje toch de halve finale bereikte. In de finale tegen Oekraïne gaf hij vlak voor tijd de voorzet waaruit Nicky Hofs de 3-0 scoorde. Voor de eerste maal in de historie wist Jong Oranje het Europees kampioenschap onder 21 binnen te halen.

Eerder was er interesse hem op te nemen in het Israëlisch nationaal elftal, maar dit plan werd afgeketst door FIFA omdat hij voor Jong Oranje uitkwam.

In 2007 werd De Ridder weer opgeroepen door Jong Oranje coach Foppe de Haan om deel uit te maken van de selectie voor het Europees kampioenschap voetbal onder 21 - 2007. De Ridder nam deel aan de eerste groepsmatch tegen Israël (1-0 overwinning) en door de winst in de wedstrijd tegen Portugal (2-1) verzekerde Jong Oranje zich van een plaats in de halve finales en kwalificatie voor de Olympische Zomerspelen 2008. In de laatste groepswedstrijd tegen België (2-2) wist hij opnieuw een basisplaats te veroveren. Jong Oranje eindigde als eerste in de groep. In de halve finale tegen de leeftijdsgenoten van Engeland, die eindigde in 1-1, had hij, na zijn eerste gescoorde strafschop, in een zenuwslopende penaltyreeks de beslissende kunnen maken, maar de Engelse keeper, Scott Carson stopte zijn tweede pingel. Uiteindelijk won Jong Oranje wel en ging het door naar de finale. De Ridder speelde in deze finale een cruciale rol en zijn beste wedstrijd van het toernooi. Door zijn voorzet met buitenkant rechts kon Otman Bakkal de 1-0 binnenschieten. Kort daarna miste hij echter de kans om zelf 2-0 binnen te schieten. In de tweede helft counterde Nederland via de rechterflank en dankzij de voorzet van De Ridder kon Ryan Babel simpel de 2-0 binnenschieten. In de 87e minuut verzekerde Luigi Bruins de toernooiwinst van Nederland door een lage voorzet van De Ridder simpel binnen te tikken. Na het toernooi maakte De Ridder bekend op zoek te gaan naar een nieuwe club. Ajax deed pogingen om hem als buitenspeler terug te halen, De Ridder koos echter voor de Premier League in Engeland.